Nadat the Beatles Engeland wakker geschud hadden uit de donkere periode na de Tweede Wereldoorlog werd 'Swinging Londen' al gauw hét hippe centrum van het land. De culturele renaissance die aan het eind van de jaren vijftig ingezet was met de Free Cinema-beweging en de Britse Pop Art kreeg heel het land in zijn greep. Een paar jaar lang leek het alsof alles mogelijk was. Onder de oppervlakte van de mainstream werden de conventies van muziek, literatuur, kunst en film aangevochten door de alternatieve tegencultuur.

Swingeing London is een beeldcultuurprogramma (swingeing betekent overweldigend, heftig of geweldig), samengesteld door Mark Webber, onafhankelijk curator van avant-garde en kunstfilms en -video in Groot-Brittannië:

• Towers Open Fire, Antony Balch & William Burroughs, 1963, 16 minuten
• Love Love Love, Michael Nyman, 1967, 5 minuten
• Poem for Hoppy, Boyle Family, 1967, 4 minuten (video)
• Videospace Reel, John Hopkins / TVX, 1970, 15 minuten (video)
• Naissant, Stephen Dwoskin, 1964-67, 14 minuten
• Talk Mr Bard, John Latham, 1968, 7 minuten
• Soul in a White Room, Simon Hartog, 1968, 3 minuten
• Reign of the Vampire, Malcolm Le Grice, 1970, 15 minuten

We zien hoe de invloed van de Amerikaanse Beatcultuur de Britten aanzette tot het experimenteren met diverse media. Variërend van het optreden van William Burroughs in Towers Open Fire tot een nog nooit eerder vertoonde psychedelische happening in een televisiestudio van de BBC. De films stammen uit een tijd waarin kunstenaars een nieuw kijktaal ontwikkelden. Met muziek van onder andere Soft Machine, the Beatles en The Troggs.

Swingeing London is vernoemd naar de serie afdrukken van Richard Hamilton met daarop Mick Jagger en Robert Fraser, onderweg naar de rechtszaal waar ze veroordeeld werden voor het bezit van verboden middelen.