Op weg naar de Zuidpool, in 1919!

Een zwijgende film met een verteller en livemuziek van drie musici van het Utrechtse gezelschap Compost. Ze hebben de titelkaarten uit de film verwijderd, alle informatie komt via een verteller die put uit dagboeknotities en brieven van een (fictief) bemanningslid.

De muziek biedt een prachtig sfeerbeeld bij de fascinerende filmbeelden, met ijle klanken van een aangestreken kristallen glas of een dissonante viool, maar net zo goed een woeste Slavische dans waarin net iets mank gaat.

De echte held van de film is niet zichtbaar: Frank Hurley legde met zijn camera de gebeurtenissen tijdens de Zuidpoolexpeditie van Sir Ernest Shackleton tussen 1915 en 1917 vast. Het zijn in dubbel opzicht spectaculaire beelden. Niemand van het filmpubliek had destijds ooit iets van Antartica gezien en bovendien zijn door tinting hele passages gehuld in gloedvolle kleuren, dus stroomde destijds het bioscooppubliek toe. De blauwe, eindeloze ijsvlaktes en grillige ijsbergen onder een oranje Poolzon bieden nog steeds een bijna surreële indruk.

Shackleton wilde Antartica oversteken met een team van wetenschappers en daarna de tocht voortzetten met behulp van zeventig sledehonden, maar voordat hij land bereikte liep zijn schip Endurance vast in het pakijs. De bemanning moet snel de lading van mondvoorraad en sleehonden overladen op het ijs en een basiskamp inrichten. Hun schip wordt door het ijs gekraakt en gaat spectaculair ten onder.