"Wo sind wir? Verschwunden, hat Sie mir gesagt..", en ze drukte haar neusje tegen het raam. Het Duitse pornopopje Lilly sprak aarzelend verder over haar obsessies. Ze had zich al meerdere malen versproken. Ze wilde aan haar agressor toegeven hoezeer ze ernaar verlangde, maar verslikte zich.

Clichébeelden van complexe androgyne types en andere stereotypen bewegen zich in een veld vol (doods)obsessies, misdadige vijandelijkheden en valse sentimentaliteit. Als lustobjecten met narcistische neigingen en andere dwangmatigheden, doen zij met overmatig zelfvertrouwen persoonlijke ontboezemingen.

Zofía, een dramatisch-komische voorstelling van dansgezelschap T.r.a.s.h., is een diabolische zoektocht naar identiteit en gezamenlijke ideologieën. Esthetiek in een decor dat associaties oproept met Oostbloksferen ten tijde van het IJzeren Gordijn. Parodiërend op imago's, het model, het toonbeeld, de façade van deze tijd.

De titel is een afgeleide van 'Koude Sophie', laatste van vijf ijsheiligen. Zofía verwijst daarnaast naar de hoofdstad van voormalig Oostblokland Bulgarije. De stad die haar naam dankt aan de Heilige Sofia, die met haar drie dochters Fides, Spes en Caritas, (Geloof, Hoop en Liefde) de marteldood is gestorven.

Karakteristiek voor de voorstellingen van danstheatergezelschap T.r.a.s.h. zijn de intensiteit en heftigheid die op gestileerde wijze vorm krijgen. De precisie in afstemming tussen beweging, theatraliteit en livemuziek bepaalt de voorstellingen. Ogenschijnlijke tegenstellingen, die bij nadere beschouwing minder ver uit elkaar blijken te liggen, zijn daarbij een terugkerend motief.