Cary Grant is weergaloos als de enigszins wereldvreemde reclameman die in grote spionnencomplotten verwikkeld raakt.

Hij speelt de rol van flierefluiter Roger Thornhill, een lege man die in een chaotische wereld op zoek is naar een identiteit. Dan raakt hij verstrikt in een spionagecomplot met als hoofdfiguren de charmante, gevaarlijke Phillip Vandamm (James Mason), zijn venijnige hulpje Leonard (Martin Landau) en de mysterieuze platinablondine Eve Kendall (Eva Marie Saint).

Inzet is de hitchcockiaanse MacGuffin, een object waar de plot om draait, maar waarvan inhoud noch thematische relevantie duidelijk is. In dit geval gaat het om een microfilm die het land uit moet worden gesmokkeld. Het verhaal begint als Vandamm en zijn boeven Thornhill, een reclame-agent uit Manhattan, aanzien voor geheim agent Kaplan. Ze zetten de beeldschone Eve in om Thornhill een rad voor ogen te draaien. Wat aardig lukt. Iets té aardig: Eve en Roger worden verliefd op elkaar.

Hitchcock is een grote meester, dat blijkt uit deze film zonneklaar. Zelfs op televisie en Duits nagesynchroniseerd blijft deze klassieker meeslepend. Maar in de filmzaal lukt het pas echt goed om je onder te dompelen in deze sublieme geraffineerde fictiewereld.

Bepaalde scènes zijn inmiddels legendarisch geworden, zoals het vliegtuigje in de maïsvelden, maar elke keer zijn er nieuwe verrassingen te ontdekken bij dit werk van de Master of Suspence.